درباره خورشید بیشتر بدانید

مشخصات کلی خورشید

نوع ستاره: کوتوله زرد

سن: تقریبا ۴.۵ میلیارد سال

فاصله از مرکز کهکشان: ۲۶.۰۰۰ سال نوری

بررسی اجمالی

حقایقی در مورد خورشید

  • خورشید بزرگترین جسم در منظومه شمسی ما است که ۹۹.۸٪ از جرم سیستم را تشکیل می دهد.
  • خورشید در مرکز منظومه شمسی ما قرار دارد و زمین در فاصله ۹۳ میلیون مایلی از آن دور می زند.
  • خورشید گرچه عظیم است، اما هنوز به اندازه سایر ستاره ها بزرگ نیست. این یک ستاره از نوع کوتوله های زرد است.
  • میدان مغناطیسی خورشید از طریق باد خورشیدی در سراسر منظومه شمسی گسترش می یابد.

برداشت کوتاه

خورشید، قلب منظومه شمسی، یک ستاره کوتوله زرد و یک توپ داغ از گازهای درخشان است.

گرانش آن منظومه شمسی را در کنار هم نگه داشته و به این ترتیب از بزرگترین سیارات گرفته تا کوچکترین ذرات به دور مدار آن در چرخش هستند. جریان های الکتریکی در خورشید یک میدان مغناطیسی ایجاد می کنند که از طریق پدیده ای موسوم به باد خورشیدی در سرتاسر منظومه شمسی و از هر طرف پراکنده می شود.

ارتباط و فعل و انفعالات بین خورشید و زمین باعث تحریک فصول، جریانهای اقیانوسی، پدیده های آب و هوا و شفق های قطبی می شود. اگرچه این ستاره برای ما جایگاه خاصی دارد، اما میلیاردها ستاره مانند خورشید ما در کهکشان راه شیری پراکنده شده اند.

۱۰ نکته ای که باید در مورد خورشید بدانید

۱
بزرگترین
اگر خورشید را به اندازه یک درب ورودی معمولی و بلند در نظر بگیریم، آنوقت زمین به اندازه یک سکه کوچک بود.
۲
بیشترین جرم
خورشید مرکز منظومه شمسی ما است و ۹۹.۸ درصد از جرم کل منظومه شمسی را تشکیل می دهد.
۳
چرخش های مختلف
خورشید در خط استوا، تقریباً هر ۲۵ روز یک بار می چرخد، اما این اتفاق در قطب های آن هر ۳۵ روز زمینی می افتد.

تابش اشعه ایکس خورشید با انرژی بالا
۴
نمی توانید روی آن بایستید
خورشید به عنوان یک ستاره، در واقع یک توپ گازی (۹۲.۱ درصد هیدروژن و ۷.۸ درصد هلیوم) است که توسط گرانش خود منسجم شده.
۵
بدون حلقه
خورشید هیچ حلقه ای ندارد.
۶
در دست مطالعه
بسیاری از فضاپیماها دائماً خورشید را مشاهده می کنند و به ما کمک در درک تاثیرات فضانوردان در فضای بین سیاره ای کمک می کنند
۷
انرژی برای زندگی
بدون انرژی شدید خورشید، هیچ حیاتی روی زمین وجود نخواهد داشت.
۸
سوخت هسته ای
هسته خورشید حدود ۲۷ میلیون درجه فارنهایت (۱۵ میلیون درجه سانتیگراد) حرارت دارد.
۹
بدون قمر
اما در مدار آن هشت سیاره، حداقل پنج سیاره کوتوله ، ده ها هزار سیارک و تا سه تریلیون دنباله دار و اجسام یخی قرار دارند.
۱۰
آنچه می بینیم
روی سطح مرئی خورشید گاهی لکه های تاریکی دیده می شوند که مناطقی با فعالیت مغناطیسی شدید هستند و می توانند منجر به انفجار طوفان های خورشید شوند.

رشته های بسیار طولانی

فرهنگ عامه

خورشید الهام بخش داستان های اسطوره ای در فرهنگ های سراسر جهان، از جمله مصریان باستان، آزتک های مکزیک، قبایل بومی آمریکای شمالی و جنوبی، چینی ها و بسیاری دیگر بوده است.

در زمان های اخیر، خورشید از جلد آلبوم موسیقی تا بسته های کشمش، همه چیز را زینت می دهد، و حتی بر داستان های کمیک، فیلم های تخیلی و موارد دیگر تأثیر می گذارد.

اگر شما سوپرمن هستید (یا با یک کریپتونیان همکار هستید)، بدون شک میدانید که با تابش زرد خورشید ما قدرت شما افزایش می یابد یا در جایی دیگر در فیلم Sunshine 2007، خورشید در حال مرگ است و زمین را در یخ زدگی عمیقی قرار می دهد. حالا انسان ها برای برای نجات نوع خود، یک فضاپیما با خدمه را به سمت خورشیدی یفرستند تا بمبی را بر روی آن رها کنند تا به این ترتیب خورشید وادار به سوخت و ساز هسته ای شود، اگرچه همه چیز طبق برنامه پیش نمی رود.

خورشید کودک پسند

خورشید یک ستاره است. تعداد زیادی ستاره وجود دارد ، اما خورشید نزدیکترین ستاره به زمین است و در مرکز منظومه شمسی ما قرار دارد.

خورشید یک توپ داغ از گازهای درخشان است و این سیاره ما را برای رشد موجودات زنده به اندازه کافی گرم نگه می دارد. تازه به ما نور می دهد تا بتوانیم ببینیم.

هشت سیاره به دور خورشید حرکت می کنند. ما به آن مدار می گوییم. این سیارات عبارتند از: عطارد، زهره، زمین، مریخ، مشتری، زحل، اورانوس و نپتون. پلوتو سیاره کوتوله ای بعد از نپتون است. سیارک ها و دنباله دارهای زیادی نیز وجود دارند که به دور خورشید می چرخند.

بررسی دقیق

خورشید یک ستاره کوتوله زرد است، یک توپ داغ از گازهای درخشان که در قلب منظومه شمسی ما قرار دارد. گرانش آن منظومه شمسی را در کنار هم نگه می دارد و همه چیز – از بزرگترین سیارات گرفته تا کوچکترین ذرات را در مدار خود حفظ می کند. ارتباط و فعل و انفعالات بین خورشید و زمین باعث تحریک فصول، جریان های اقیانوس ها، وضعیت های آب و هوا، کمربندهای تابشی و شفق های قطبی می شود. این پدیده ها گرچه برای ما خاص است، اما میلیاردها ستاره دیگر مانند خورشید در کهکشان راه شیری پراکنده شده اند.

نام شناسی

خورشید در بسیاری از فرهنگ ها نام های بسیاری دارد. کلمه لاتین خورشید “sol” است که صفت اصلی برای همه چیزهای مربوط به خورشید می باشد.

پشتیبانی از حیات

خورشید با ترکیب گرما و گازها و پلاسمای پر انرژی، مکان مناسبی برای موجودات زنده نیست. اما خورشید زندگی در زمین را امکان پذیر کرده است. گرما و همچنین انرژی که ارگانیسم ها زنده مانند گیاهان برای تشکیل پایه بسیاری از زنجیره های غذایی استفاده می کنند، از خورشید فراهم می شود.

اندازه و فاصله

خورشید ما با شعاع ۴۳۲،۱۶۸.۶ مایل (۶۹۵،۵۰۸ کیلومتر) یک ستاره به بزرگ محسوب نمی شود و بسیاری از ستاره های دیگر در کهکشان خودمانن چندین برابر بزرگتر از خورشید هستند. اما با این وجود هنوز هم خیلی از زمین بزرگتر است: تعداد ۳۳۲،۹۴۶ زمین با جرم خورشید مطابقت می کند و برای پر کردن آن به ۱.۳ میلیون زمین نیاز خواهد بود.

خورشید ۹۳ میلیون مایل (۱۵۰ میلیون کیلومتر) از زمین فاصله دارد. نزدیکترین همسایه ستاره ای آن سیستم سه ستاره آلفا قنطورس است: پروکسیما قنطورس ۴.۲۴ سال نوری با ما فاصله دارد و آلفا قنطورس A و B – دو ستاره در حال چرخش دور یکدیگر – ۴.۳۷ سال نوری با ما فاصله دارند.

یک سال نوری، مسافتی است که نور طی یک سال طی می کند و برابر با ۵،۸۷۸،۴۹۹،۸۱۰،۰۰۰ مایل یا ۹،۴۶۰،۵۲۸،۴۰۰،۰۰۰ کیلومتر است.

مدار و چرخش

خورشید و هر چیزی که به دور آن می چرخد​​، در کهکشان راه شیری قرار دارند. به طور دقیق تر، خورشید ما در یک بازوی مارپیچی به نام اوریون قرار دارد که از بازوی صورت فلکی قوس به سمت بیرون امتداد پیدا کرده است. خورشید هم مثل اجرام دیگر به دور مرکز کهکشان راه شیری می چرخد ​​و سیارات، سیارک ها، دنباله دارها و سایر اجسام را به همراه خود می کشد. منظومه شمسی ما با سرعت متوسط ​​۴۵۰،۰۰۰ مایل در ساعت (۷۲۰،۰۰۰ کیلومتر در ساعت) در حال حرکت است. اما حتی با این سرعت، حدود ۲۳۰ میلیون سال طول می کشد تا بتوانیم یک مدار کامل به دور کهکشان راه شیری داشته باشیم.

خورشید هنگام چرخش به دور مرکز راه شیری به دور خود نیز می چرخد. چرخش آن با توجه به صفحه مداری سیارات، شیب محوری ۲۵/۷ درجه دارد. اما از آنجا که خورشید جسمی جامد نیست، قسمتهای مختلف آن با سرعتهای مختلف می چرخند. در خط استوا، خورشید تقریباً هر ۲۵ روز یک بار دور خود می چرخد ​، ولی در قطب های خود خورشید هر ۳۶ روز زمینی یکبار چرخش دارد.

شکل گیری

خورشید و مابقی قطعات منظومه شمسی در حدود ۴.۵ میلیارد سال پیش از یک ابر غول از گاز و غبار به نام سحابی خورشیدی تشکیل شده اند. در حالی که سحابی به دلیل گرانش بسیار زیاد بر روی خودش فرو ریخت، به مرور زمان سریعتر چرخید و تقریبا همه چیز (۹۹.۸ درصد مواد) با سرعت بیشتری به سمت مرکز کشیده شدند و با شروع همجوشی هسته و تولد خورشید، باقی مانده مواد به بیرون پرتاب شدند.

مانند همه ستارگان، خورشید نیز روزی انرژی خود را تمام خواهد کرد. هنگامی که خورشید شروع به مردن می کند، چنان بزرگ خواهد شد که عطارد، زهره و حتی شاید زمین را در بر خواهد گرفت. دانشمندان پیش بینی می کنند خورشید کمی تا نیمه عمر خود فاصله داشته باشد و ۶.۵ میلیارد سال دیگر دوام بیاورد تا اینکه در نهایت یک کوتوله سفید شود.

ساختار

خورشید هم مانند ستاره های دیگر، یک توپ گازی است و از نظر تعداد تنوع عناصر، با ۹۱.۰٪ هیدروژن و ۸.۹٪ هلیوم ساخته شده است. اما امروز با وجود همجوشی هسته ای و تبدیل هیدروژن ترکیب داخلی آن به حدود ۷۰.۶٪ هیدروژن و ۲۷.۴٪ هلیم تغییر کرده است.

جرم عظیم خورشید با جاذبه آن در کنار هم نگه داشته می شود و فشار و درجه حرارت زیادی را در هسته خود ایجاد می کند. خورشید شش منطقه دارد: هسته، منطقه تابشی و منطقه همرفت داخلی، سطح مرئی، به نام فوتوسفر؛ کروموسفر و بیرونی ترین منطقه، تاج.

در هسته، دما حدود ۲۷ میلیون درجه فارنهایت (۱۵ میلیون درجه سانتیگراد) است، که برای حفظ همجوشی هسته ای کافی است. این فرایندی است که در آن اتم ها با هم ترکیب می شوند و اتم های بزرگتری را تشکیل می دهند و در این فرآیند مقادیر سرسام آور انرژی آزاد می شود. به طور خاص، در هسته خورشید، اتم های هیدروژن ذوب می شوند و هلیم می سازند.

انرژی تولید شده در هسته، تمام گرما و نوری را که خورشید ساطع می کند، تامین می کند. انرژی هسته از طریق تشعشع به بیرون منتقل می شود، و تقریباً ۱۷۰،۰۰۰ سال طول می کشد تا از هسته به بالای منطقه همرفت برسد. دما در ناحیه همرفت به زیر ۳.۵ میلیون درجه فارنهایت (۲ میلیون درجه سانتیگراد) می رسد، جایی که حباب های بزرگ پلاسمای داغ (سوپ اتم های یونیزه) به سمت بالا حرکت می کنند. بخشی از سطح خورشید که می توانیم ببینیم در حدود ۱۰۰۰۰ درجه فارنهایت (۵۵۰۰ درجه سانتیگراد) حرارت دارد. این بسیار خنک تر از هسته شعله ور است، اما هنوز هم آنقدر گرم است که می تواند کربن ایجاد کند. کربن پایه سازنده عناصری مانند الماس و گرافیت است.

سطح

سطح خورشید موسوم به فوتوسفر، ناحیه ای به ضخامت ۳۰۰ مایل (ضخامت ۵۰۰ کیلومتر) است که بیشتر تابش خورشید از آن خارج می شود. این سطح مانند سطح سیارات جامد نیست.

ما در زمین تابش حاصل از فوتوسفر را حدود هشت دقیقه پس از ترک خورشید، به عنوان نور مشاهده می کنیم و دمای آن حدود ۱۰ هزار درجه فارنهایت (۵۵۰۰ درجه سانتیگراد) است.

اتمسفر

در بالای فوتوسفر، کروموسفر و تاج ها قرار دارند که جو نازک خورشیدی را تشکیل می دهند. اینجاست که شاهد ویژگی هایی مانند لکه های خورشیدی و شراره های خورشیدی هستیم.

نور مرئی در این نواحی بالایی معمولاً بسیار ضعیف عمل میکند، اما در هنگام کسوف کامل خورشیدی، یعنی وقتی ماه فوتوسفر را می پوشاند، کروموسفر مانند لبه ای قرمز به دور خورشید به نظر می رسد، در حالی که تاج های سفید زیبایی از پلاسما به سمت بیرون پرتاب می کند و اشکالی را شکل می دهند که شبیه گلبرگ های گل هستند.

به طرز عجیبی، دما در جو خورشید با افزایش ارتفاع افزایش می یابد و به ۳.۵ میلیون درجه فارنهایت (۲ میلیون درجه سانتیگراد) می رسد. بیش از ۵۰ سال است که منبع گرمایش تاج ها یک راز سر به مهر علمی مانده است.

قمرها

خورشید و سایر ستارگان قمر ندارند. در عوض، آنها سیارات و قمرهایشان، همراه با سیارک ها، ستاره های دنباله دار و سایر اجسام را در مدار خود دارند.

حلقه

خورشید حلقه ندارد.

مگنتوسفر

جریان های الکتریکی موجود در خورشید یک میدان مغناطیسی پیچیده تولید می کنند که در تمام فضا گسترش می یابد و میدان مغناطیسی بین سیاره ای را تشکیل می دهد. حجم فضای کنترل شده توسط میدان مغناطیسی خورشید را هلیوسفر می نامند.

میدان مغناطیسی خورشید از طریق منظومه شمسی توسط باد خورشیدی پیشروی می کند – جریان های گازی حاوی بار الکتریکی که از هر جهت به بیرون از خورشید می وزد. به دلیل چرخش خورشید، میدان مغناطیسی به یک مارپیچ چرخان بزرگ تبدیل شده، که به مارپیچ پارکر معروف است.

خورشید دائماً یکسان رفتار نمی کند. این فازها را چرخه های خورشیدی می گویند. تقریباً هر ۱۱ سال، قطب های جغرافیایی خورشید قطبیت مغناطیسی خود را تغییر می دهند. هنگامی که این اتفاق می افتد، فوتوسفر، کروموسفر و تاج خورشید از حالت آرام به حالت به شدت فعال تغییر می کنند. اما اوج فعالیت خورشید، معروف به حداکثر خورشیدی، زمان طوفان های خورشیدی و بیرون انداختن جرم تاج به بیرون رخ می دهد. این اتفاق به دلیل بی نظمی در میدان مغناطیسی خورشید ایجاد می شود و می تواند مقدار زیادی انرژی و ذرات آزاد کند که برخی از آنها در اینجا روی زمین به ما می رسند. این پدیده می تواند به ماهواره ها آسیب برساند و شبکه های برق و مخابرات را تحت تأثیر قرار دهد.

در مقام اعداد

خورشید
زمین

مقایسه اندازه

خورشید ۱۰۹.۲ برابر از زمین بزرگتر است

تاریخ اکتشاف

خورشیدزمین
نامشخصنامشخص

کشف شده توسط

خورشیدزمین
از گذشته شناخته شده بوداز گذشته شناخته شده بود

انحراف مداری

خورشیدزمین
۲۵/۷ با توجه به دایره البروج۲۳.۴۳۹۳ درجه

حجم

خورشیدزمین
۱،۴۰۹،۲۷۲،۵۶۹،۰۵۹،۸۶۰،۰۰۰ کیلومتر مکعب۱،۰۸۳،۲۰۶،۹۱۶،۸۴۶ کیلومتر مکعب

تراکم

خورشیدزمین
۱.۴۰۹ گرم در سانتی متر مکعب۵.۵۱۳ گرم در سانتی متر مکعب

جرم

خورشیدزمین
۱،۹۸۹،۱۰۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰ کیلوگرم۵،۹۷۲،۱۹۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰ کیلوگرم

مساحت سطح

خورشیدزمین
۶,۰۷۸,۷۴۷,۷۷۴,۵۴۷ کیلومتر مربع۵۱۰,۰۶۴,۴۷۲ کیلومتر مربع

گرانش سطح

خورشیدزمین
۲۷۴.۰ متر بر ثانیه بر ثانیه۹.۸۰۶۶۵ متر بر ثانیه بر ثانیه

سرعت فرار

خورشیدزمین
۲,۲۲۳,۷۲۰ کیلومتر در ساعت۴۰,۲۸۴ کیلومتر در ساعت

کاوشها

تعدادی از فرهنگ های باستان سازه های سنگی یا سازه های طبیعی را اصلاح کرده اند تا حرکت خورشید را مشخص کنند. آنها فصل ها را ترسیم کردند، تقویم هایی ایجاد کردند و خورشید گرفتگی و ماه را رصد کردند.

هلیوفیزیک مدرن روش مطالعه خورشید و چگونگی تأثیر آن بر فضای اطراف ما است. این شامل خورشید و تأثیرات آن بر روی زمین و منظومه شمسی و همچنین شرایط موجود در فضا است که کاوشگران آینده تجربه خواهند کرد.

۱۵۰۰

زمین در مرکز

دانشمند یونانی، کلادیوس بطلمیوس، الماگست را نوشت و مدل زمین-منظومه شمسی را رسمیت بخشید. این مدل تا قرن شانزدهم مورد پذیرش بود.

۱۵۴۳

چینش صحیح

نیکولاوس کوپرنیکوس در کتاب Revolutions of the Spheres Spheres، مدل هلیوسنتریک (خورشید محور) منظومه شمسی خود را منتشر می کند.

۱۶۱۰

مشاهده نقطه ها

اولین مشاهدات لکه های خورشید از طریق تلسکوپی که به طور مستقل توسط گالیله و توماس هاریوت ساخته شد صورت گرفته است.

(توجه: این ایده وحشتناکی است و به هیچ وجه از طریق تلسکوپ به خورشید نگاه نکنید. در آن زمان این اشخاص هیچ روش بهتری نمی دانستند، اما اکنون می دانیم که روش های ایمن تری برای دیدن خورشید وجود دارد.)

۱۶۴۵-۱۷۱۵

سالهای سرد

فعالیت لکه های خورشید تقریباً به صفر کاهش یافته بود و احتمالاً باعث “عصر یخبندان کوچک” در زمین شده است. نقاشی هایی از جمله “Sports on a Frozen River” (حدود ۱۶۶۰) از نقاش هلندی Aert van der Neer، دمای سرد را در مکان هایی ثبت می کند که رودخانه ها به طور معمول یخ نمی زنند.

۱۸۶۰

اولین انفجار جمعی تاج

ناظران کسوف از دیدن انفجار عظیم مواد خورشید متعجب می شوند. این اولین تصویر از موقع بیرون انداختن جرم تاجی است.

۱۹۹۴

اولین رصد خورشیدی

فضاپیمای بین المللی اولیسس اولین مشاهدات علمی مستقیم را از مناطق قطبی خورشید انجام می دهد.

۱۹۹۴

اولین نمونه باد خورشیدی

فضاپیمای Genesis ناسا نمونه هایی از باد خورشیدی را برای مطالعه به زمین بازمی گرداند.

۲۰۱۰

خورشید با کیفیت

رصدخانه پویای خورشیدی ناسا رصد خورشید را با وضوح فوق العاده بالا آغاز می کند.

ماموریت ها

خورشید تحت نظارت دائمی ناوگان فضاپیما از جمله جدیدترین مأموریت ناسا – کاوشگر خورشیدی پارکر است. این فضاپیما در تاریخ ۱۲ آگوست ۲۰۱۸ به فضا پرتاب شد. نزدیک به ۳.۸ میلیون مایل و بیش از هفت برابر بیشتر از هر فضاپیمای قبلی از سطح ستاره ما فاصله خواهد داشت.

ماموریت های دیگر شامل رصدخانه بین المللی خورشیدی و هلیوفیزیک (SOHO) و رصدخانه پویای خورشیدی ناسا (SDO) است.

منبع : nasa.gov

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *